Pod koniec 2007 r. amerykańska firma ze Stanu Nowy Meksyk, „Hyperion Power Generation - HPG”, poinformowała o zamiarach zbudowania małego reaktora jądrowego na podstawie technologii opracowanej przez słynne laboratorium w Los Alamos (Los Alamos National Laboratory – LANL). Patent na ten typ reaktora otrzymał pracownik LANL, Otis Peterson. Zaprojektował go w 2003 r., za co, w uznaniu nadzwyczajnego technologicznego osiągnięcia (jak go określono), zespół 700 naukowych instytucji (powołanych przez Kongres w celu promocji nowej technologii - opracowywanej w publicznych placówkach naukowych) przyznał mu wyróżnienie. Obecnie, po zwolnieniu się z pracy w LANL, jest głównym naukowym specjalista w firmie HPG. Prawa na wykorzystanie patentu wykupiła firma HPG.
 |
|
Reaktor „Hyperion”;
oznaczenia: 1 - rdzeń, 2 - stalowy zbiornik, 3 - warstwa betonu, 4 –
ziemia; (reaktor jest przeznaczony do zabudowy pod ziemią. |
Dokładniejszego opisu budowy reaktora brakuje. Rozwiązania konstrukcyjne są utajnione w obawie przed konkurencja. Jest to poniekąd zrozumiale, gdyż firma do 2012 r. Zamierza uruchomić w Nowym Meksyku zakład o wydajności 4000 takich reaktorów. Wiadomo jednak, że dzięki inherentnym własnościom paliwa - reaktor cechuje zdolność do samoregulacji, jest pozbawiony jakichkolwiek ruchomych elementów, zazwyczaj podatnych na działanie korozji, lub uszkodzenia mechaniczne. Paliwo jest w postaci wodorku uranu. Związek ten powstaje w temperaturze 250 – 300°C wskutek odwracalnej reakcji metalicznego uranu z wodorem: 3H2 + 2U <-> 2UH3. Ciężar właściwy utworzonego wodorku (10,9 g/ cm3) jest znacznie mniejszy od ciężaru właściwego metalicznego uranu – 19 g/cm3. Paliwo w takiej postaci jest materiałem rozszczepialnym i zarazem posiada zdolność do spowalniania prędkości neutronów, czyli zawiera w sobie moderator. Rdzeń reaktora jest otoczony – bliżej nieokreślonym - wodorowym środowiskiem, które także spełnia role moderatora. W przypadku wzrostu temperatury następuje ucieczka pewnej ilości wodoru z rdzenia, co zmniejsza proces spowalniania neutronów (tzn. liczbę rozszczepień), a gdy temperatura się obniży – usunięty wodór powraca.
Reaktor jest przeznaczony do produkcji zarówno energii elektrycznej, jak cieplnej. Montowany jest w zakładzie produkcyjnym w postaci szczelnego modułu, możliwego do transportu na ciężarówce. Jest obliczony na ok. 5 lat nieprzerwanej pracy, po czym w wytwórni następuje wymiana paliwa. Tego rodzaju eksploatacja eliminuje ryzyko ewentualnego uszkodzenia reaktora w trakcie manipulacji. Zwarta budowa pozwala na instalowanie go praktycznie wszędzie tam, gdzie tylko istnieje zapotrzebowanie na energie: w oddalonych miejscach wydobycia ropy naftowej, bazach wojskowych itp. Moc elektryczna reaktora wynosi 27MW (wartość niepewna). Reaktor współpracuje z turbina parowa. Pod względem ekonomicznym jest znacznie oszczędniejszy niż nowoczesne duże reaktory: koszty inwestycyjne 1. kW są o 30 % niższe od kosztów dużych reaktorów, a koszty eksploatacyjne – o ponad 50%.
Opracował: J. K.
|
Energia atomu 
